" In de schaduw van de halve maan ", in Skopje, voormalige Joegoslavië, kwam ik voor het eerst in contact met de realiteit van de Islam. Religie, vooral de invloed van deze op de maatschappij, mens en omgeving, boeide mij enorm. Ik startte met het fotograferen buiten Europa; Turkije, Egypte en Marokko, opzoek naar het ware gezicht van het geloof.

Eerst was het Turkije waar ik probleemloos de mensen fotografeerde, het was zelfs uitnodigend. Dan was er een tocht door Egypte. Een periode na de aanslag op het Egyptisch museum, toen mensen smeekten om toeristen om nog een inkomen te hebben, we werden ontvangen met open armen. Mijn directe manier van fotograferen gaf aanleiding tot confrontaties met de mensen in Marokko. Ik had talloze woordenwisselingen en was genoodzaakt mijn manier van fotograferen aan te passen. Een gevolg van deze was dat " het licht " een belangrijk element werd in mijn fotografie, ik zou het zelfs een keerpunt durven noemen in mijn verdere ontwikkeling en beeldtaal als fotograaf, we schrijven het jaar 1992. De Islam was harder in Marokko, invloeden van verschillende culturen en de nabijheid van zwart Afrika, maakte van dit land een bijzonder maar moeilijke locatie om te fotograferen. Ik maakte er mijn beste fotografie voor de fotoreeks " in de schaduw van de halve maan ", maar bleef achter met een gevoel van haat en liefde tegenover het land en zijn bewoners.

Na deze periode volgde nog 6 reizen door Marokko.

" IN DE SCHADUW VAN DE HALVE MAAN ",

herinneringen aan Marokko, Turkije en Egypte, cc Hasselt, februari / maart '94

" Oog in oog met Marokko ", cc Merksem, oktober '99