" Muren van geschiedenis " - John Vervoort

Muren zijn menselijke bouwwerken. Ze bakenen het terrein af waarbinnen de mens zichzelf kan zijn. Het zijn bewuste grenzen die de mens aanbrengt om zijn leven te ordenen. Muren kunnen tegelijk tekens van vrijheid en beknotting zijn. De mens bouwt ze om zichzelf te vrijwaren van ongewenste invloeden. Tegelijk kunnen ze de mens ook beperken. Muren brengen onderscheid aan tussen 'wij' en 'zij', tussen wie welkom is en wie niet, tussen wie erbij hoort en wie niet;

Dominique Van Huffel is altijd een straatfotograaf geweest. Lopend langs de boulevards in wereldcentra, de straten van vervallen Oost-Europese steden of de steegjes van kleine Afrikaanse dorpen kijkt hij eerst naar de mens in zijn natuurlijke omgeving. Dat leverde pakkende beelden op van de lachende, spelende, huilende, feestende en treurende mens in al zijn facetten. In zijn beginperiode treedt de mens vaak en soms massaal op de voorgrond. Maar in zijn recente fotografie verdwijnt de mens langzaamaan, wordt zijn fotografie eenvoudiger en tegelijk symbolischer en heeft hij ook oog gekregen voor de omgeving waarin de mens leeft en werkt. Hij kreeg vooral oog voor de zichtbare en onzichtbare sporen die de mens naliet in die omgeving. Hij lijkt voorbij de mens te kijken naar wat die mens heeft achtergelaten. Zo komen de muren in beeld.

Dat wordt vooral duidelijk in een reeks foto's die hij in Cuba nam. Van Huffel fotografeerde stukken van muren die echter niet eendimentionaal zijn. Laag voor laag vertellen ze het verhaal van een volk en een land. Sommige muren herbergen haast verborgen slogans, vertellend over een volk dat zijn zucht naar vrijheid en verandering uitschreeuwt. Andere zijn vele malen herschilderd. Ze zijn afgebladderd en gekwetst en zijn dragers van de vele gezichen en geschiedenissen van dit land. Bij een eerste blik lijken ze haast op abstracte schilderijen en kunnen associaties gemaakt worden met het werk van Jackson Pollock, Mark Rothko, Piet Mondriaan of Juan Miro. Maar wie langer kijkt ziet onmiskenbaar foto's. Dan vallen de subtiele schaduwen op, het speelse licht, de sterke gelaagdheid van de structuren, de unieke kleuren die alleen een land zoals Cuba kan herbergen.

In deze foto's bereikt Dominique Van Huffel een nieuw hoogtepunt in zijn veelzijdig oeuvre. Ze zijn tegelijk zeer concreet en abstract, vertellen over wat zichtbaar en onzichtbaar is, zijn eenduidig en complex Maar vooral zijn het warme herinneringen aan de mensen die voor en achter deze muren leven. Ze zijn in de eerste plaats het werk van een gedreven fotograaf die zijn kunst perfect onder de knie heeft. Ze tonen vooral dat Dominique Van Huffel voortdurend op zoek blijft naar de diepte van de menselijke ziel en de volheid van leven in al zijn facetten.